woensdag 16 mei 2018

De laatste getuige


Frank Krake ging op zoek naar de laatste getuige.....
In 'De laatste getuige' maken we kennis me Wim Aloserij, overlevende van drie concentratiekampen en een scheepsramp.

Door een unieke ontmoeting kwam een bijzondere samenwerking tot stand tussen Frank Krake en de 93-jarige Wim Aloserij wat resulteerde in het boek De laatste getuige. Wim Aloserij vertelt voor het eerst tot in detail vertelt wat hem tijdens de periode van de Tweede Wereldoorlog en de nasleep daarvan is overkomen. ‘Een zwarte bladzijde uit zijn levensgeschiedenis die hij nooit met zijn kinderen heeft willen delen,’ legt Krake uit. ‘Hij vindt dat hij daarmee zijn kinderen onbewust zou belasten.’
Tijdens het lezen van het boek kan de lezer zich goed verplaatsen in de verschillende tijdsbeelden door het beeldmateriaal uit de privécollectie van Wim Aloserij en de andere afbeeldingen uit nationale en zelfs internationale archieven. Bijzonder is het verhaal achter een foto waarop een aantal boerenjongens samen met Wim Aloserij op een hekje zitten in de Friese weilanden, het eerste onderduikadres. Aloserij kon zich de namen niet meer herinneren van de overige personen, waarna een zoektocht startte om hen te identificeren.

Daarnaast vond de auteur het van belang om een treffend tijdsbeeld in zijn tekst te vangen. Zo is het boek verhalend opgesteld alsof de lezer samen met Aloserij de gebeurtenissen meemaakt. ‘Er zijn 1000 verschillende manieren om een levensverhaal aan te pakken en ik hoop dat het goed overkomt,’ legt Krake uit. ‘Ik las circa 30 boeken met achtergrondinformatie over de periodes die Wim heeft meegemaakt om mij zo goed mogelijk in te kunnen leven in de omstandigheden van toen. Daarnaast sprak ik uren met Wim over wat hij allemaal heeft meegemaakt.’   

Meest memorabel voor Krake is de persoonlijke band die hij met Wim Allosery opbouwde tijdens het schrijven van De laatste getuige. Indrukwekkend was het bezoek aan de gedenkplaats in Husum waar restanten van het concentratiekamp te zien zijn van de plek waar Aloserij ook gevangen zat. Een jongere generatie Duitsers ontvingen de mannen en lieten vanaf het eerste moment zien hoe betrokken zij waren bij het in standhouden van de bewustwording rond de Tweede Wereldoorlog. ‘Na twee uur over het kampterrein gelopen te hebben, werd Wim steeds stiller,’ vertelt Krake. 
‘Ik merkte toen dat het hem aangreep om na zo’n lange tijd daar weer te zijn. De Duitsers behandelden ons die dag als eregasten en vroegen regelmatig aan Wim of ze iets voor hem konden doen. Toen Wim aangaf dat hij best wel even wilde liggen, was dit uiteraard met de nodige humor bedoeld. Maar de Duitsers hadden andere plannen, die duidelijk werden toen we pauzeerden voor een lunch. Ze hadden in allerijl een bed uit het lokale verzorgingstehuis geregeld zodat meneer Aloserij even kon rusten. Het bleek de ideale ijsbreker voor de gespannen sfeer die aan het begin van het bezoek ontstond.’

Engeltje op je schouder
Als overlevende van drie concentratiekampen en een forse scheepsramp leest het levensverhaal van Wim Aloserij als een roman waarbij je soms met ingehouden adem de bladzijde omslaat. Het kan niet anders dan dat je concludeert dat Aloserij een beschermengel op zijn schouder gehad moet hebben. ‘Wim kijkt er zelf beschouwend op terug met de situaties waaruit hij zich heeft weten te redden; hij heeft mazzel gehad doordat hij in een van de concentratiekampen werk in de ziekenrevier had en hij trof een touw op de boot aan waardoor hij kon ontvluchten aan de scheepsramp.’   

dinsdag 8 mei 2018

Winnaar Libris Literatuurprijs 2018

Murat Isik - Wees onzichtbaarDe Libris Literatuur Prijs 2018 gaat naar Murat Isik voor zijn roman 'Wees onzichtbaar'. Dat maakte juryvoorzitter Abdelkader Benali op 7 mei bekend in het Amstel Hotel, tijdens het galadiner voor genodigden.

Schrijfster Renate Dorrestein overleden


Schrijfster Renate Dorrestein is op 64-jarige leeftijd overleden. Ze leed al enige tijd aan slokdarmkanker. Dorrestein overleed vrijdagavond 4 mei in haar woning in Aerdenhout in het bijzijn van haar dierbaren, zo maakte haar uitgeverij Podium bekend.
"Met haar overlijden verliest de Nederlandse literatuur een van haar meest gedreven en beste schrijvers, al zullen haar romans nog langdurig voortleven", staat in het overlijdensbericht.
Haar laatste boek, de autobiografie Dagelijks werk, verscheen kort geleden.

Laatste groet

De in Amsterdam geboren schrijfster werd in haar carrière drie keer genomineerd voor de NS Publieksprijs, eenmaal voor de AKO Literatuurprijs en eenmaal voor de Libris Literatuurprijs. Voor haar hele oeuvre ontving ze in 1993 de Annie Romein-prijs. Haar laatste roman, Reddende engel, werd genomineerd voor de BookSpot Gouden Strop. Ze schreef zowel een Boekenweekgeschenk als een Boekenweekessay.
In de TBL mediatheek worden de boeken van Renate Dorrestein veel geleend

Nominaties voor de jonge jury 2018

Afbeeldingsresultaat voor nominaties jonge juryNa maanden van stemmen is er vandaag een belangrijk moment aangebroken… de drie genomineerde boeken voor de Prijs van de Jonge Jury 2018 zijn bekend!

Wat zaten er weer prachtige titels bij. Opvallend waren de uiteenlopende onderwerpen waar de verhalen dit jaar over gingen. Alles kwam aan bod: van de geschiedenis van het oude Egypte, de Tachtigjarige oorlog en Nederlands-Indië tot het heden met al haar moderne snufjes als livestreams, Snapchat, vlogs en selfies. Spanning, mysterie en levendig beschreven karakters stonden dit jaar centraal.

Toch hebben jullie een keuze kunnen maken uit al die boeken! De drie titels met de meeste stemmen en dus genomineerd zijn voor de Prijs van de Jonge Jury 2018 zijn geworden… *tromgeroffel*

Afgesloten – Natasza Tardio (Uitgeverij Kluitman)
Pijn – Mel Wallis de Vries (Uitgeverij De Fontein)
Piratenzoon – Rob Ruggenberg (Querido)
Op alfabetische volgorde van boek.

Van harte gefeliciteerd, schrijvers, met de nominatie van jullie boeken! We kijken uit naar de Dag van de Jonge Jury op 6 juni waar de winnaar van de Prijs van de Jonge Jury 2018 bekendgemaakt wordt.

woensdag 18 april 2018

Schrijfster Margot Vanderstraeten wint E. du Perronprijs

Afbeeldingsresultaat voor e du perronprijs mazzeltovDe Vlaamse schrijfster Margot Vanderstraeten heeft woensdag de E. du Perronprijs gewonnen. Ze wint de prijs, waar een geldbedrag van 2.500 euro aan is verbonden, voor haar boek Mazzel tov.
De jury noemt haar boek “fascinerend” omdat het een inkijkje geeft in een orthodox-joods gezin. “Het anders-zijn wordt intelligent besproken. Mazzel tov toont hoe je, ondanks deze grote verschillen, van elkaar kunt leren en met elkaar kunt leven.”
De prijs, die op 18 april in Tilburg wordt uitgereikt, wordt toegekend aan mensen en instellingen die een bijdrage leveren aan een beter begrip van de multiculturele samenleving. De prijs is een initiatief van de gemeente Tilburg, Tilburg University en het Brabants kenniscentrum voor kunst en cultuur (bkkc).
De andere genomineerden waren Alex Boogers voor zijn boek Onder een hemel van sproeten en Tommy Wieringa voor De heilige Rita. Vorig jaar won Stefan Hertmans de prijs voor zijn roman De bekeerlinge

Samenvatting:
Zes jaar lang begeleidt Margot Vanderstraeten de kinderen van de Schneiders bij hun huiswerk. Via dochter Elzira en zoon Jakov krijgt ze geleidelijk aan toegang tot de gesloten joods-orthodoxe wereld van dit Antwerpse gezin. Hier heersen religieuze wetten en eeuwenoude tradities die de Vlaamse studente maar moeilijk kan rijmen met de tijd: de jaren negentig.
Afbeeldingsresultaat voor mazzeltov boek
De joodse familie raakt bekneld tussen traditie en het moderne leven. Dat de werkstudente bijvoorbeeld ongehuwd samenwoont met haar Iraanse vriend wekt achterdocht. Gaandeweg winnen – aan beide zijden – respect, nieuwsgierigheid en humor het van verontwaardiging en verwerping. Als de kinderen afgestudeerd zijn zal Vanderstraeten ze jaren later in Israël en New York bezoeken. Mazzel tov is een meeslepend en confronterend verhaal over opgroeiende kinderen in een modern-orthodox joods milieu, gezien door de ogen van een nietjoodse jonge vrouw. Mazzel tov biedt een uniek inkijkje in de onbekende wereld van de ander, die vlakbij woont.
Aanwezig in onze Mediatheek;-)

woensdag 11 april 2018

Martin Michael Driessen wint De Inktaap 2018

Auteur Martin Michael Driessen wint De Inktaap 2018 voor zijn verhalenbundel Rivieren. Rivieren won het van de andere genomineerde boeken De tolk van Java van Alfred Birney en WIL van Jeroen Olyslaegers.
Driessen kwam met Rivieren als winnaar uit de race, nadat bijna negenhonderd scholieren tussen de 15 en 18 jaar hun stem uitbrachten. Tijdens de feestelijke slotdag in de Doelen te Rotterdam nam Driessen de befaamde Inktaap-trofee in ontvangst in het bijzijn van ruim zevenhonderd  jongeren uit heel Nederland.
Veel van de scholen die meededen aan het project hebben hun eigen juryrapporten ingezonden en hard gestreden om de Prijs voor het Beste Juryrapport. Hierbij een greep uit de juryrapporten van het winnende boek Rivieren:
- 'Meesterlijk geschapen beelden die vervullen van melancholie en bewondering.'
- 'Net als de echte rivieren, bevaar ik zoals de hoofdpersonages de onverwachte wendingen en drijf ik mee met het verhaal. Gelukkig is Driessen de kapitein, zoals geen ander dat kan.'
- 'Elke rivier, elk verhaal, staat compleet op zichzelf en toch komen ze samen in één monding.'
- 'Als lezer word je zo alsof op een rivier door het boek heen geleid, er verandert af en toe iets, maar het blijft dezelfde stroming.'
- 'Het zijn herkenbare problemen waar we nu ook tegenaan kunnen lopen en dat maakt het boek zo interessant en leerzaam. Gevoelens van mensen zijn immers van alle tijden.'
De uiteindelijke winnaar van het Beste Juryrapport is het Goois Lyceum, met een inzending die zowel inhoudelijk als creatief ijzersterk was. Zij winnen een literaire activiteit met de hele jury. 
Beginnen met lezen voor De Inktaap 2019? De eerste twee nominaties zijn al bekend! Duik alvast weg in De mensengenezer van Koen Peeters (ECI Literatuurprijs) en En we noemen hem van Marjolijn van Heemstra (BNG Bank Literatuurprijs). De laatste nominatie wordt bekendgemaakt in mei, wanneer de Libris Literatuurprijs zijn winnaar kiest.

woensdag 4 april 2018

Jan Siebelink schrijft het Boekenweekgeschenk 2019


Jan Siebelink schrijft op verzoek van de Stichting CPNB het Boekenweekgeschenk 2019. Voor Siebelink is het de kroon op zijn werk en een prachtig geschenk voor zijn tachtigste verjaardag. Bij het grote publiek brak Siebelink door met zijn roman Knielen op een bed violen (2005, De Bezige Bij). Er werden 600.000 exemplaren van het boek verkocht en het werd beloond met de AKO Literatuurprijs en nominaties voor de Libris Literatuurprijs en de NS Publieksprijs.
Bestsellerauteur Jan Siebelink kijkt nu al reikhalzend uit naar de Boekenweek 2019. Siebelink: “Het Boekenweekgeschenk mogen schrijven is de bekroning van ruim veertig jaar schrijverschap. Deze opdracht, notabene in het jaar dat ik 80 ben geworden, ervaar ik als een enorme eer. Bovendien komt het op een goed moment: de saga over de kwekerij van mijn vader heb ik, denk ik, voltooid met mijn meest recente roman De buurjongen. Ik ben nieuwsgierig welk verhaal zich voor het Boekenweekgeschenk gaat aandienen. Het wonder van het schrijven.”
Jan Siebelink
Jan SiebelinkJan Siebelink (1938) is schrijver en essayist. Hij werd geboren in Velp, waar zijn vader een kleine bloemisterij had. Naast zijn baan als onderwijzer studeerde hij in zijn vrije tijd Franse taal- en letterkunde. Knielen op een bed violen is zijn grote roman, geïnspireerd op zijn jeugdjaren in Velp. De roman werd succesvol verfilmd met hoofdrollen voor Barry Atsma en Gijs Scholten van Aschat. In het najaar van 2015 verscheen de roman Margje, waarin Siebelink terugkeert naar het gezin uit Knielen op een bed violen. In 2017 bracht hij zijn meest recente roman, De buurjongen, uitTer gelegenheid van Siebelinks tachtigste verjaardag verscheen er in februari 2018 een schitterende ode aan de ziel van zijn schrijverschap, De bloemen van Jan Siebelink. 
Boekenweek 2019De Boekenweek vindt volgend jaar plaats van zaterdag 23 t/m zondag 31 maart en wordt vrijdagavond 22 maart traditioneel geopend met het Boekenbal. 

woensdag 28 maart 2018

'Aantekeningen over het verplaatsen van obelisken' wint Homerusprijs 2018

Het Nederlands Klassiek Verbond (NKV) heeft dit jaar de Homerusprijs toegekend aan: Arjen van Veelen met zijn debuutroman 'Aantekeningen over het verplaatsen van Obelisken'

De Homerusprijs is bestemd voor de auteur van het Nederlandstalige boek dat volgens de jury het beste een brug weet te slaan tussen de Klassieke Oudheid en het heden.
“Aantekeningen over het verplaatsen van obelisken’ is als roman een overtuigend voorbeeld van wat de oudheid nog steeds aan relevantie bezit, als bron, als canvas, ja als zuurstof voor de hedendaagse literatuur” (jury)
Arjen van Veelen (Rotterdam, 1980) is schrijver en journalist. 

Samenvatting

Aantekeningen over het verplaatsen van obeliskenEen jonge schrijver reist af naar Alexandrië met in zijn koffer de boeken van zijn overleden vriend Tomas. Hij wil deze boeken vereeuwigen door ze in een kast in de beroemde Bibliotheek van Alexandrië te zetten. Tegelijk gaat hij op zoek naar de tombe van Alexander de Grote, over wie hij al langer een biografie wil schrijven.

Tijdens zijn zwerftochten door deze stad duiken allerlei herinneringen op aan Tomas, die er als een schim blijkt rond te waren.

Arjen van Veelen zoekt in deze prachtige essayistische roman naar moderne manieren om betekenis te geven aan het leven en aan de dood. Tegen de achtergrond van een klassieke stad, het Vlaamse platteland en de achterbuurten van Amerika schept hij een persoonlijk monument voor een verloren vriendschap.

woensdag 14 maart 2018

Verfilming van "Dorst" vanaf 15 maart in de Nederlande bioscopen

De boekverfilming van "Dorst" van regisseur Saskia Diesing is vanaf morgen te zien in verschillende Nederlandse bioscopen.
Simone Kleinsma speelt hierin de hoofdrol van moeder Elisabeth die ongeneeslijk ziek is.

Coco (Elise van het Laar) weet niet meer wat ze met haar leven moet, totdat haar moeder (Kleinsma) ongeneeslijk ziek blijkt te zijn. Coco omarmt dit nieuwe doel in haar leven en trekt bij haar moeder in om voor haar te zorgen. Hun verre relatie negeert ze, evenals het verlangen van haar moeder om alleen te sterven. Dorst is een zwartkomisch familiedrama over goede bedoelingen, idiote verwachtingen en de onvervulbare en hunkering naar verbondenheid.

Volgens festivaldirecteur Bero Beyer geeft "Dorst" een frisse blik op de moeder-dochterrelatie:"De film verbindt moeiteloos ironie, tragedie en menselijkheid dankzij een ijzersterke cast en een dwarse blik op leven en dood."

Andere grote rollen zijn voor Leopold Witte (Gooische Vrouwen), Stefan de Walle (De Marathon) en Margot Ros (Toren C.)

woensdag 7 maart 2018

Thema boekenweek 2018: NATUUR

Het thema van de 83ste Boekenweek, die van zaterdag 10 t/m zondag 18 maart 2018 plaatsvindt, is Natuur. Griet Op de Beeck schrijft het Boekenweekgeschenk, Jan Terlouw schrijft het Boekenweekessay 2018.



EN TOCH IS ALLES WAT WE DOEN NATUUR
Leo Vroman schreef in de gedichtencyclus Wieltjes en wieltjes: ‘en toch is alles wat we doen natuur’, deze dichtregel is het motto bij het thema Natuur. Natuur is alomvattend, meer dan alleen flora en fauna. De overweldigende natuur waartegen de mens zich nauwelijks kan verweren, is een romantisch idee.
Terug te vinden in de hedendaagse literatuur: Grip (Stephan Enter), Leven van Pi (Yann Martel) en in Zeitoun (Dave Eggers), maar ook in klassiekers als Nooit meer slapen (W.F. Hermans), Robinson Crusoe (Daniel Defoe) en Moby Dick (Herman Melville). Solar (Ian McEwan) en Smeltend ijs (Ilja Trojanow) zijn literaire verhalen over bedreiging van natuur en klimaat. De typische Hollandse landschappen spelen een literaire hoofdrol in Natuurdagboek (Nescio) en Boven is het stil (Gerbrand Bakker).
En er is een fascinerende literaire dierentuin. Schrijvers kruipen graag in de huid van dieren, Anton Koolhaas en Toon Tellegen doen dit meesterlijk, maar ook: Dagboek van een Poes (Remco Campert), De Ruiter (Jan van Mersbergen) en De verwarde cavia (Paulien Cornelisse). Midas Dekkers is een van de vele biologen in de Nederlandse letteren, van hem is de onvergetelijke quote: “Echte fauna en flora kennen de mensen vooral van de slager en de groenteboer”.

Shortlist van de Libris Literatuurprijs

Op de shortlist van de Libris Literatuurprijs prijken drie romans van betrekkelijk nieuwe namen: Marjolijn van Heemstra (1981) met En we noemen hem, Murat Isik (1977) met Wees onzichtbaar, en Arjen van Veelen (1980) met Aantekeningen over het verplaatsen van obelisken. Dit werd maandagmiddag in de Nieuwe Kerk te Amsterdam bekendgemaakt door juryvoorzitter Abdelkader Benali, in 2003 zelf winnaar van de prijs voor de beste roman van het afgelopen jaar.

Arjen van Veelen, Marjolijn van Heemstra en Murat Isik

(De auteurs zijn alle drie ook al genomineerd voor de BNG Literatuurprijs, bedoeld voor nog niet doorgebroken auteurs onder de 40 jaar. Die werd op 11 januari gewonnen door Marjolijn van Heemstra met haar verhaal over een zwangere verteller die een familiemythe ontrafelt). 

GROTE PRIJZEN

Behalve dit jonge drietal nomineerde de Libris jury ook Martin Michael Driessen (1954) met De pelikaan, Ilja Leonard Pfeijffer (1968) met Peachez: een romance, en Tommy Wieringa (1967) met De Heilige Rita. Deze drie auteurs hebben reeds ervaring met het winnen van grote prijzen: Driessen kreeg de AKO Literatuurprijs in 2016, Pfeijffer de Libris Prijs in 2014 en Wieringa de Libris Prijs in 2013.


De winnaar van de 25ste Libris Literatuur Prijs van 50 duizend euro, zal op maandag 7 mei worden bekendgemaakt na afloop van een diner in het Amstel Hotel.

woensdag 21 februari 2018

Nederlandse Boekhandelsprijs 2018 voor Murat Isik

Murat Isik heeft met Wees onzichtbaar de Nederlandse Boekhandelsprijs 2018 gewonnen. De Nederlandse Boekenprijs wordt jaarlijks toegekend door boekverkopers uit heel het land. Wees onzichtbaar kreeg een grote meerderheid van de stemmen van de boekverkopers. En we noemen hem van Marjolijn Heemstra en De pelikaan van Martin Michael Driessen eindigden op de tweede en derde plaats.
De Nederlandse Boekhandelsprijs is een Nederlandse literatuurprijs is bestemd voor een werk dat in de ogen van Nederlandse boekverkopers meer aandacht verdient. 




Leuk om vanuit onze Mediatheek te vermelden dat dit boek juist op nummer 2 staat van de meest uitgeleende boeken;-)

Zweinstein in Gelderland

Kasteel Doornenburg wordt de plek voor Harry Potter-fans. In april en augustus staat het kasteel volledig in het teken van Harry Potter.
Op zaterdag 14 april en zondag 12 augustus wordt het kasteel omgetoverd tot Zweinstein, de toverschool uit de reeks van Harry Potter.
Bezoekers kunnen bijvoorbeeld een toverstaf maken, maar ook Griffoendor - de vijand van Zwadderich - uitdagen voor een duel schaken of dammen, boterbier proeven en op de foto met Hedwig. Kaarten zijn 20,- per stuk. 
En twijfel je nog? Herlees dan eerst alle Harry Potter boeken. Dat kan iedere Dreuzel;-)

woensdag 7 februari 2018

Waar ligt de oorsprong van carnaval?



Afbeeldingsresultaat voor carnavalGaan jullie ook lekker carnaval vieren of blijf je liever thuis? Hoe dan ook, hieronder kun je lezen hoe het nou precies zit met dit zotte feest:-)
De Egyptenaren, Romeinen en Grieken vierden een voorjaarsfeest. Dit feest was bedoeld om boze wintergeesten te verjagen en om de lente te verwelkomen. 


Afbeeldingsresultaat voor dionysosDe oude Grieken reden met hun wijngod Dionysos (zie afbeelding hiernaast) op een kar rond om feest te vieren. Maar ook de Romeinen verkleedden zich zich bij hun voorjaarsfeest. Het was een offerfeest voor Saturnus, de god van de landbouw. Het was een feest dat ook drie dagen duurde en waarbij ook veel gegeten en gedronken werd. Alle slaven waren met het feest voor Saturnus drie dagen vrij. Ze mochten zelfs drie dagen voor heer spelen en werden bediend door hun eigen heer! 


Ook de oude Germanen vierden in het voorjaar een feest omdat de zon weer langer was gaan schijnen, de natuur weer begon te leven en de koude winter eindelijk voorbij was. Het waren vaak lichtfeesten en feesten om de goden te vragen om een voorspoedige oogst. De boze geesten werden verjaagd met maskers en harde geluiden (ratels) bij hun gezangen, dansen en optochten. Toen Europa in latere tijd werd bekeerd tot het christendom, heeft de kerk het  gemakkelijker gevonden het heidense Carnaval in een katholieke traditie om te zetten dan het uit te bannen. Dit was overigens ook met andere voorchristelijke feesten gebeurd zoals Kerstmis dat oorspronkelijk een ‘heidens’ midwinterfeest was.

Ontstaan van het woord ‘carnaval’
Carnaval komt van het Latijnse woord ‘carne vale’ wat “vaarwel aan het vlees” betekent. Een andere mogelijke verklaring voor de term is het eveneens Latijnse carrus navalis: scheepswagen, hetgeen zou verwijzen naar rondtrekkende groepen in een als een schip ogende wagen of kar, het zogenaamde narrenschip, maar ook kan slaan op het schip waarmee de god van de zee der Kelten/Germanen uit het noorden kwam om deel te nemen aan de winterfeesten.

Vastenavond

Vastenavond wil zeggen de dinsdag tijdens het carnavalsfeest. De allerlaatste minuutjes van het feest. Op klokslag 0.00 uur is het carnaval afgelopen waarbij ieder eigen stad of dorp het carnaval op eigen wijze afrond. Stil denken de meeste carnavalvierders dan alweer aan het komende carnavalsfeest.

Carnaval in Nederland

Officieel duurt Carnaval van zondag tot en met dinsdag. Soms lijkt ook Aswoensdag nog een Carnavalsdag te zijn. Er is echter ook sprake van een Carnavalsseizoen, dat op 11 november (de elfde van de elfde) om 11:11 uur begint. In Nederland wordt deze start van het seizoen in iedere Carnavalvierende stad of dorp met een zekere ceremonie gevierd. Het getal 11 is van oudsher het getal van de dwazen en narren en duikt veel op in het Rijnlandse en Limburgse Carnaval. Het carnavalsfeest wordt in Nederland vooral ten zuiden van de grote rivieren (Maas, Waal en Rijn) gevierd. Sommige steden en dorpen hebben tijdens de carnavalstijd zelfs een alternatieve naam (bijv. 's-Hertogenbosch wordt Oeteldonk, Breda wordt Kielegat en Bergen op Zoom wordt Krabbegat). Vaak worden steden en dorpen tijdens carnaval overgedragen aan het gezag van Prins Carnaval bijgestaan door de raad van elf. 

Afbeeldingsresultaat voor carnaval in de middeleeuwenOok al wordt de vastenperiode lang niet meer zo streng gevierd als vroeger, het Carnavalsfeest blijft het feest waarbij mensen zich vermommen door vreemde kledij aan te trekken, en zo onherkenbaar een alibi hebben om zich in allerlei vormen te buiten te gaan. In de Middeleeuwen vielen daarbij nogal eens doden en gewonden, maar tegenwoordig is het masker bedoeld om iemand anders een spiegel voor te houden dan wel (met verdraaide stem) iemand stevig en ongezouten de waarheid te zeggen. 

Veel plezier allemaal en een fijne carnavalsvakantie:-)

woensdag 31 januari 2018

Schrijfster Jessica Durlacher bezoekt Auschwitz

Alsof ze datgene wat haar vader altijd wilde weghouden, nu toch gaat bekijken. Zo voelt het voor schrijfster Jessica Durlacher (56) om rond te lopen in voormalig vernietigingskamp Auschwitz. Vorige maand bezocht ze voor het eerst de plek waar haar vader als tiener gevangen zat. Afgelopen zondag was in Nederland de dag van de Nationale Holocaust Herdenking.

Het vernietigingskamp tekende het leven van haar vader en loopt als rode draad door het werk van Durlacher. "Auschwitz is altijd het centrale woord voor mijn vader geweest", vertelt de schrijfster. "Als het woord viel, gingen de luiken dicht voor mijn vaders gezicht en werd hij een vreemde."
Haar vader Gerhard Leopold Durlacher werd geboren in Duitsland en vluchtte in 1937 met zijn ouders naar Nederland om uit handen te blijven van de nazi's. Vijf jaar later, toen hij 14 jaar oud was, werd het gezin alsnog opgepakt. De Durlachers belandden in kamp Westerbork en vervolgens in Auschwitz.
Voor Jessica Durlacher voelt het voormalige vernietigingskamp als een plek waar ze eigenlijk niet mag zijn. "Dit is zijn horrorplek. Alsof ik een geheim van hem zie", zegt ze over haar vader.
Op 8 mei 1945 bevrijdden de Russen haar vader in Auschwitz. Haar grootouders waren doorgestuurd naar andere kampen. Haar opa kwam om in Bergen-Belsen, haar oma in Stutthof. Pas op latere leeftijd ging haar vader schrijven over zijn oorlogsverleden. In Strepen aan de hemel (1985) beschrijft hij hoe hij in Auschwitz zijn ouders voor het laatst ziet.

Afbeeldingsresultaat voor strepen aan de hemel"Hoofd verborgen achter de staldeur zie ik hen staan. In rijen van vijf, maar nog niet in het gelid, honderden vrouwen, zwijgend wachtend met uitdrukkingsloze gezichten, in kreukelige kleding, doeken om het hoofd. Mijn ogen verslinden de rijen. Tos ze bij het blauwgrijs gemeleerde wollen gebreide jasje van mijn moeder tot stilstand komen. Het jasje dat ik op een andere planeet als jongen van negen heb mogen helpen uitzoeken. Mijn blik schreeuwt naar haar en haar hart hoort mij.
- Uit Strepen aan de hemel van G.L. Durlacher.

"De ergste passages in mijn vaders boeken zijn de passages waarin hij afscheid moet nemen van zijn ouders. Dat is zoiets verschrikkelijks en dat was gewoon hier, op deze plek", zegt Durlacher.
Zowel het debuut van Jessica Durlacher, Het Geweten (1997), als haar tweede roman De dochter (2000) is een 'tweede-generatieroman'. In beide werken zijn de hoofdpersonen kinderen van mensen die concentratiekampen hebben overleefd. (al deze boeken zijn aanwezig in onze Mediatheek;-)
Toch wilde Durlacher lang niet afreizen naar het kamp dat haar vader maar ternauwernood overleefde. "Ik vond het niet nodig", zegt ze over die keuze. "Ik had er al zo veel over gelezen, ik dacht: het is wel goed zo."
Lopend langs het prikkeldraad, de barakken en de spoorlijn, raakt ze geëmotioneerd. "Ik word gedrukt op datgene wat mijn vader meedroeg. Dat is zo'n grote last, al die onvoorstelbaarheden."
"Je realiseert je opeens: er is eigenlijk maar één ding en dat is leven en het krankzinnige is dat ze leven wilden doden. Het hele leven van een heel volk", zegt Durlacher. "Daarom vind ik het ook zo'n wonder dat mijn vader toch nog echt een mens is geworden nadat hij dit had meegemaakt. Dat je hieruit komt en dan nog helemaal opnieuw begint met leven."